L – Label, Lampasy, Lingerie look, Linia wyrobu odzieżowego, Linia A, Linia dzwonu, Linia H, Linia ołówka, Linia trapezu, Linia X, Linia Y, Lizeska, Lureks, Luz
Label. Wszywka, etykietka, metka, znak firmy, marki, pod jakim sprzedaje się kolekcję.
Lampasy. Pasy z błyszczącej tkaniny naszyte na zewnętrzne szwy nogawek. Z galowych spodni wojskowych zostały przeniesione na galowe cywilne.
Lingerie look. Ubrania o efekcie bieliźniarskim, których karierę zapoczątkował film Baby Doll już w 1956 roku, a po 40 latach ugruntowała m.in. Alberta Feretti. Styl, który proponuje młodym kobietom, by dotychczasowy spód ubrania, razem z koronkami, kokardkami itp., nosiły jako pełnoprawny, atrakcyjny wierzch.
Linia wyrobu odzieżowego. Efekt metody modelowania odzieży. Wyznaczona przez kontury zewnętrzne, linie krawędzi elementów – wyłogi, kołnierze, karczki, kieszenie oraz linie cięć, fałd, szwów.
Linia A. Nazywana także kloszową i trapezową. Wykreowana w 1955 roku przez Christiana Diora. Wąskie ramiona, obniżona luźna talia. Trapezowa, mocno rozszerzona spódnica. Linia A jest silnie reprezentowana w kolekcjach pret a porter w końcu pierwszej dekady XXI wieku.
Linia dzwonu. Wygodny, szeroki krój np. płaszczy. Podwyższona talia, mocno poszerzony dół. W rozkloszowanych sukienkach midi linię dzwonu często akcentują godety.
Linia H. Wylansowana na przełomie lat 1954-55 przez Christiana Diora princeską o obcisłej górze, wąskich biodrach i umiarkowanie wciętej talii. Dół podkreślony paskiem lub szarfą. Ulubiona linia Coco Chanel, która nazywała ja „prostą”.
Linia ołówka. Zaprezentowana w 1947 roku przez Christiana Diora. Z wąską i prostą spódnicą, mocno zbiegającą się ku dołowi i rozciętą dla większej swobody „dreptania”. Kontrastuje z linią X, typową dla new looku.
Linia trapezu. Pojawiła się w drugiej dekadzie XX wieku, jako linia namiotu, potem jako linia A u Diora, jednak naprawdę i z sukcesem wylansował ją Yves Saint Laurent dopiero w 1958 roku. Krótkie sukienki i płaszcze miały wąskie ramiona i rozkloszowaną szeroką spódnicę.
Linia X. Wraca zawsze, gdy punktem odniesienia staje się wąska talia. „Wyciśnięta gorsetem” w różnych wariantach dominowała w XIX wieku, a po II wojnie światowej zrewitalizował ją Christian Dior, proponując new look, czyli maksymalnie wąską talię przy optymalnie rozszerzonej dołem spódnicy.
Linia Y. Zaproponowana na przełomie lat 1955-56 przez Christiana Diora. Wycięcia przy szyi i szerokie kołnierze z klapami rozbudowywały górną część sylwetki w literę V, co w połączeniu z wąską spódnicą tworzyło literę Y.
Lizeska. Króciutki kaftanik, mały sweterek-bolerko. Pierwotnie „ocieplacz” góry części nocnej koszuli, wystającej spod pierzyny. Często ażurowa, zwykle zawiązana na troczki. Gdy bielizna zaczęła inspirować projektantów, pojawiła się masa sweterków a la lizeska.
Lureks. Metalicznie – złotem, srebrem lub miedzią, pobłyskująca przędza. Potocznie – tkanina z takiej przędzy.
Luz. Stosunek do etykiety nie tylko ubraniowej, swobodny sposób bycia, będący efektem rewolucji obyczajowej, kult naturalności i wygody, rezygnacja z żelazka – wszystko to razem stworzyło nową estetykę. Estetyka pozornej przypadkowości to wielki nurt pod wspólną etykietką: casual.